วาดเล่นเองที่บ้าน

รูปที่วาดจากสวนสัตว์

ในรูปนี้มีปลา นกแก้ว แล้วก็หมี
แรด
แมวน้ำ แล้วก็ตัวอะไรไม่รู้เหมือนหนูตัวใหญ่ แล้วก็หัวเสือ

วาดรูปที่สวนสัตว์

ครูและเพื่อนร่วมชั้นเรียนครูสอนวาดรูปกับแสนดี
นี่เป็นครั้งสุดท้ายของคอร์สนี้แล้ว ครูนัดพวกเราไปที่สวนสัตว์ เพื่อให้พวกเราหัดวัดภาพสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนไหว ครั้งนี้เราไปกันทั้งครอบครัวเลย แสนดีได้เห็นสัตว์หลายอย่างเลย ส่วนเราก็ไม่ค่อยได้วาดรูปเท่าไหร่ ได้แค่ sketch คราวๆ แค่นั้น

วาดรูปที่สวนหย่อม

มุมที่เราเลือกวาด วาดไม่เสร็จก็หมดเวลาสะก่อน
เพื่อนในชั้นกำลังวาดรูปอยู่
เพื่อนอีกคนนั่งอยู่ไกลๆ
กระต่ายพบเจอได้ตามข้างถนนของเมืองนี้ โดยเฉพาะในฤดูร้อน
ตัวออะไรไม่แน่ใจ ไม่รู้ว่ากระรอกหรือกระแต มันตกน้ำมา หนาวสั่นเชียวสวนชื่อ Allen Garden อยู่ใน University of Wisconsin of Madison วันนั้นเราไปสาย เพราะหลงทางอยู่ตั้งนาน แต่ก็ยังดีได้เห็นธรรมชาติข้างทางที่เป็นต้นไม้สีเขียวเต็มไปหมด ริมทะเลสาป

วาดเล่น

ช่วงเวลาที่แสนดีหลับ ถือว่าเป็นช่วงเวลาทองก็ว่าได้ เราจะต้องใช้เวลาที่มีอยู่นั้นอย่างคุ้มค่า ซึ่งบางครั้งเราก็นั่งวาดรูปเล่น นี่ก็เป็นงานหนึ่งที่วาดตอนแสนดีหลับ ลองพยายามใช้ปากกาวาดดูอีกครั้ง

วาดรูปริมทะเลสาป

หลังจากวาดรูปแรกเสร็จแล้ว ยังมีเวลาเหลืออีกนิดหน่อย ก็เลยลองนั่งวาดก้อนหินดู ใช้ปากกาเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ใจเย็นลง ค่อยๆ ใช้เส้นในการทำแสงเงา ก็ดูดีขึ้น แต่ก็ทำไม่เสร็จ ได้แค่ที่เห็น
ลองใช้ปากกาลูกลื่นวาด ใจร้อนไปหน่อย รูปเลยออกเหมือนหนังสยองขวัญเลย จะใช้ปากกาวาดรูปต้องใจเย็นๆ อย่าลื่นไหลตามปากกา

เว้นว่าง

หลังจากที่อยู่บ้านเลี้ยงลูกมาเป็นเวลานาน เมื่อมีโอกาสจะได้วางมือบ้างก็ต้องรีบฉกฉวยเอาไว้ พี่เอกไม่มีสอนตอนsummer เราก็เลยไปลงเรียนศิลปะเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ เพื่อให้ตนเองว่างจากเรื่องลูกบ้าง ทำไมเราถึงคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ ก็เพราะว่า มันจะทำให้เราได้ถอยออกมามองลูกและมองการเลี้ยงลูกของเรา จากมุมมองที่ต่างออกไปบ้าง มองจากที่ไกลๆ จะได้เห็นภาพรวม บางครั้งถ้าเราจมอยู่กับอะไร หรือหมกมุ่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งนานหรือมากเกินไป มันจะทำให้เรา ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ในการที่จะเผชิญกับสิ่งนั้น ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์นะ เลี้ยงลูกก็ต้องใช้ ความคิดร้างสรรค์คืออะไร จำไม่ได้แล้วว่าอ่านมาจากหนังสือเล่มไหน เขาบอกว่า ความคิดสร้างสรรค์คือ, คิดหยืดหนุ่ย, คิดหลากหลาย, คิดแปลกใหม่ แล้วก็คิดคล่องแคล่ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า จะต้องไปทำงานศิลปะเท่านั้นนะถึงจะมีความคิดสร้างสรรค์ ก็ถ้าอยากมีความคิดก็ต้องฝึกใช้คิดบ่อยๆ ไปเรียนวาดรูปกับฝรั่งก็ผ่อนคลายดี ฟังเขาพูดรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็ชอบไปเรียนนะ

Bed Head

ประสาทสัมผัสทั้ง 12

(movementforchildhood.com)

ประสาทสัมผัสทั้ง 12 ของ Rudolf Steiner ได้แก่ Sense of Touch, Life, Movement, Balance, Smell, Taste, Vision, Warmth, Hearing, Language, Concept and Ego โดย Steiner กล่าวว่า มนุษย์จะเรียนรู้สิ่งต่างๆ จากสัมผัสในระดับล่าง (Lower Senses) ก่อน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่สำคัญ ที่จะนำไปสู่การเรียนรู้ผ่านประสาทสัมผัสในขั้นสูง (Higher Senses) ต่อไป กล่าวคือ Sense of Touch จะนำไปสู่ Sense of Ego เด็กที่ได้รับการสัมผัส การโอบกอดที่อบอุ่น เมื่อเขาโตขึ้น ย่อมเกิดความรู้สึกต่อตนเอง ที่แตกต่างไปจากเด็กที่ได้รับการสัมผัสที่รุนแรง เป็นต้น จากแผนภาพ สัมผัสที่อยู่ตรงข้ามกันของลูกศร คือ สัมผัสที่เชื่อมโยงการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน โดยมีสัมผัสในระดับกลาง (Middle Senses) เป็นองค์ประกอบร่วมหรือเป็นสื่อกลาง (ไม่น่าเชื่อว่า จากเรื่องแสนดีกับมุ้งลวด จะนำมาสู่สาระที่จริงจังได้ขนาดนี้)

มุ้งลวด

วันนั้นเราออกมานั่งถ่ายรูปอยู่ที่ระเบียง แสนดีก็พยายามจะมาอยู่ใกล้ๆ เราเหมือนเคย แต่คราวนี้เจอมุ้งลวดเข้า งงใหญ่เลยว่าทำไมเห็นแม่ แต่ออกไปหาแม่ไม่ได้ จับแม่ไม่ได้ อะไรมาขวางฉันอยู่เนี้ย!!!!! หลังจากนั้นแสนดีก็เริ่มทำการศึกษาทันที ทั้งเอาเล็บขูดที่มุ้งลวด ทั้งเอาลิ้นออกมาเลีย เอามือลูบไปมา เอาหน้าเข้ามาแนบ และเอาหัวถูไถไปมา รวมๆ ก็เกือบจะครบประสาทสัมผัสทั้งห้าเลยป่ะ ตาดู หูฟังเสียงที่เกิดขึ้นจากการเอาเล็บไปขูด มือสัมผัส เอาลิ้นไปเลีย แต่ไม่แน่ใจว่าแสนดีได้ดมมุ้งลวดด้วยหรือเปล่า ว่าแต่ว่า Rudolf Steiner บอกว่า มนุษย์นั้นเรียนรู้สิ่งต่างผ่านประสาทสัมผัสทั้ง 12 !!!!!!???????

เครื่องล้างจาน

เมื่อไรที่แสนดีได้ยินเสียงเราเปิดเครื่องล้างจาน เขาจะคลานมาที่เครื่องทันที แสนดีรู้สึกตื่นต่อตื่นใจกับจานชามที่อยู่ในเครื่อง และพยามยามจะหยิบจับทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็นอยุ่ตรงหน้านั้น แต่ดูจะไม่ปลอดภัยเอาสะเลย เราก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาเล่นอยู่นาน ก็รีบปิดเครื่อง โดยบอกเขาว่า หนีแม่หน่อยแม่จะปิดเครื่องแล้ว เขาก็ค่อยๆ เอามือออกไป พร้อมกับที่เราก็ค่อยๆ ยกฝาปิดเครื่องด้วย เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าโดนขาดใจ

เล่นใต้โต๊ะ

ตั้งแต่แสนดีเริ่มคลานจนถึงเกาะเดิน บริเวณใต้โต๊ะกินข้าวเป็นที่ที่แสนดีให้ความสนใจมาก เพราะเขาได้อยู่ใกล้กับเราขณะที่เรานั่งกินข้าว และได้เล่นไปด้วย แสนดีจะเกาะเดินไปรอบๆโต๊ะ โดยการเกาะขาเราบ้าง เกาะขาโต๊ะบ้าง เกาะขาเก้าอี้บ้าง เราก็เห็นว่ามันเป็น floor exercise ที่ดีเหมือนกัน เพราะแสนดีจะ้ต้องข้ามขาโต๊ะ แต่ก็มีบางครั้งที่แสนดีใช้ขาโต๊ะเป็นบาเดี่ยว คือเขาสามารถใช้ทั้งสองเท้าขึ้นไปยืนบนขาโต๊ะได้ ในขณะที่มือก็เกาะขาเราอยู่นะ ได้ฝึกการใช้มือ แขน ขา ให้สัมพันธ์กัน ก็มีบางครั้งที่แสนดีพลาดเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้เจ็บหนักอะไร ยังไม่เคยหัวโน มีก็แค่ก้าวพลาดแล้วล้ม ตกใจร้องหาย พอเราอุ้มก็หยุดร้อง แล้วก็อยากจะลงไปเล่นต่อ ซึ่งโดยปกติแล้วถ้าเขาเริ่มพลาดบ่อยๆ เริ่มเสียการทรงตัว นั่นแสดงว่าเขาเริ่มง่วงนอนแล้ว นอกจากเราจะต้องคอยระว่างเรื่องอุบัติเหตุ ที่อาจจะเกิดขึ้นกับลูกแล้ว เรายังต้องคอยระวังเรื่องความปลอดภัยของตัวเราเองด้วย เพราะแสนดีชอบเล่นทีเผลอ จับนิ้วหัวแม่เท้าของเราเข้าปากซะงั้น

ของฝากจากญี่ปุ่น

เพื่อนซี้ชาวญี่ปุ่นกลับไปเยี่ยมบ้านเกิด แล้วซื้อหมวกกลับมาฝากแสนดี ก็เลยลองให้แสนดีใส่ดู จากเด็กไทยตาดำๆ พอได้ใส่หมวกจากญี่ปุ่นแล้วก็กลายเป็นเด็กญี่ปุ่นไปเลย ทำหน้าตาใสซื่อบ่องแบ๊ว ก่อนหน้านี้ยังร้องไห้งงแงอยู่เลยะ

พยายามอยู่

แสนดีพยายามจะคลาน ก็เลยเห็นท่าแปลกๆ พวกนี้ นึกว่าลูกฝึกโยคะ

ดอกไม้สีขาวกับเสื้อสีแดง